pomagamykrzysiowi / Terapia i rehabiltacja / * Kinezyterapia
 
   Terapia i rehabiltacja
      * BKK
      * Delfinoterapia
      * Dogoterapia
      * Hipoterapia
      * Kinezyterapia
      * Masaż klasyczny
      * Met. Weroniki Sherborne
      * Mobilizacja stawów
      * Neuro-odruchy twarzy
      * Stymulacja taktykalna
      * Terapia neuromotoryczna
      * Terapia ręki
      * Terapia Tomatisa
      * Wspomaganie naturalne
      * Ergoterapia
   Czym jest MPDz ?
   Gdy dziecko jest chore
   Historia Krzysia
   Status ON
   Warto poczytać
   Kontakt
   Do Matek...
   Patronat medialny
   RMW

Napisz do nas:


Tłumacz strony:


Zajrzyj tutaj:

*http://www.centrumelf.pl
*http://www.centrumapf.pl
*http://www.tecza.org/node/23
*http://www.acentrum.pl
*http://www.olinek.com.pl

Prawa autorskie
Wszelkie opublikowane materiały i informacje na tej stronie stanowią własność serwisu www.pomagamykrzysiowi.zafriko.pl (z wyłączeni cytatów i odwołań do innych autorów). Powielanie, kopiowanie lub inne wykorzystanie bez zgody właściciela serwisu jest prawnie zabronione (ustawa z dnia 4 lutego 1994r. - Dz. U. Nr 24 poz. 83 z późniejszymi zmianami).

 
Kinezyterapia
Kinezyterapia to leczenie ruchem, gimnastyka lecznicza. Jej podstawą są ćwiczenia ruchowe. Ruch staje się środkiem leczniczym, mającym wpływ na cały organizm. Zadaniem kinezyterapii jest maksymalne usunięcie niesprawności fizycznej.
 
 Istnieje wiele naukowych dowodów na skuteczność kinezyterapii, stosowanej jako samodzielna metoda leczenia schorzeń narządów ruchu.
 Kinezyterapię, często łączy się z innymi metodami leczenia w celu zwiększenia efektu terapeutycznego.
. Kinezyterapia jest jedną z metod fizjoterapii.
Jakie rodzaje ćwiczeń wchodzą w skład kinezyterapii?
Obecnie kinezyterapię dzieli się na:
miejscową, w której wszystkie oddziaływania dotyczą bezpośrednio narządu zmienionego chorobowo, a ich dobór zależy od stanu funkcjonalnego i zamierzonego celu:
ćwiczenia bierne
ćwiczenia czynno-bierne
ćwiczenia samowspomagane
ćwiczenia w odciążeniu
ćwiczenia czynne
ćwiczenia z oporem
ćwiczenia prowadzone
redresje (usuwanie przykurczów stawowych)
wyciągi
ćwiczenia synergistyczne
ćwiczenia oddechowe
ćwiczenia relaksacyjne
pionizacja i nauka chodzenia
ogólną - ćwiczenia nie objętych chorobą części ciała
ćwiczenia ogólnokondycyjne
ćwiczenia gimnastyki porannej
ćwiczenia w wodzie
sport inwalidów

metody kinezyterapeutyczne - bardzo efektywne, specjalistyczne sposoby aplikowania ruchu, często rozbudowane oczęść diagnostyczną, korzystające ze specyficznych technik, stworzone w oparciu o najnowszą wiedzę z zakresu anatomii i fizjologii, biomechaniki. Opracowane z myślą o usuwaniu określonych dysfunkcji:
PNF (odtwarzanie prawidłowej funkcji zaburzonej w przebiegu chorób neurologicznych lub ortopedycznych)
McKenzie (leczenie i diagnozowane przyczyn bólów kręgosłupa (np.: dyskopatia), stawów obwodowych i kończyn, z wykorzystaniem dobranego indywidualnie dla każdego pacjenta zestawu ćwiczeń i terapii manualnej)
NDT - Bobath (stosowana przy rehabilitacji dzieci i dorosłych ze schorzeniami neurologicznymi)
Vojty (stosowana przy rehabilitacji dzieci i dorosłych ze schorzeniami neurologicznymi)
Kaltenborn-Evjenth - (usuwanie dysfunkcji stawów nabytych w przebiegu schorzeń ortopedycznych, z wykorzystaniem specyficznych ruchów biernych  i terapii tkanek okołostawowych)
Mulligan (mobilizacje stawów w ruchu)

Kiedy stosuje się kinezyterapię?
Kinezyterapia najczęściej stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach bólowych kręgosłupa, po udarach mózgu, po zawale serca, w niektórych chorobach układu oddechowego, w chorobach reumatoidalnych, po zabiegach operacyjnych w jamie brzusznej, przed porodem... Kinezyterapia może być stosowana jako podstawowa i jedyna forma leczenia (np.: w zachowawczym leczeniu wad postawy, bóle krzyża, bolesność stawu rzepkowo udowego, tendinopatie) lub jeżeli choroba wymaga leczenia operacyjnego, może być prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak i po zabiegu. Istnieje wiele dowodów na skuteczność  kinezyterapii (jej różnych form), stosowanej jako samodzielna metoda leczenia, w leczeniu schorzeń mięśniowo - szkieletowych. W większości, nawet drobnych urazów narządu ruchu, w których kinezyterapia nie jest podstawową formą leczenia, powinno się ją zastosować po zakończeniu leczenia podstawowego lub równolegle z nim. Kinezyterapię często łączy się z innymi formami leczenia w tym metodami fizjoterapii w celu zwiększenia efektu terapeutycznego.

Jaka może być reakcja organizmu na kinezyterapię ?
Efekt zależy od doboru ćwiczeń. Najczęściej jest to grupa reakcji. Oto niektóre z nich: zwiększenie siły mięśniowej, poprawa zakresu ruchu, poprawa czucia głębokiego, zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa elastyczności i napięcia tkanek miękkich, zmniejszenie podwyższonego napięcia mięśni, podwyższenie poziomu endorfin, poprawa wydolności krążeniowo - oddechowej, zwiększenie wydzielania mazi stawowej, podwyższenie lub obniżenie ciśnienia krwi, nasilenie procesów przemiany materii, usprawnienie działania narządów układów trawienia i wydalania, hamowanie odruchów patologicznych, sprawniejsze gojenie tkanek.

W jakim celu stosuje się kinezyterapię ?
Stosowanie kinezyterapii umożliwia uzyskanie maksymalnej poprawy utraconej funkcji, przywrócenie prawidłowej mechaniki, ułatwia wystąpienie procesów kompensacji,  zabezpiecza przed wykształceniem nieprawidłowych stereotypów ruchowych (np.: zespoły bólowe kręgosłupa) lub przywraca już utracone (np.: kontrola nerwowo-mięśniowa), umożliwia prawidłowy przebieg procesów przebudowy tkanek po urazach i operacjach, przeciwdziała wtórnym zmianom w układzie kostno mięśniowym w postaci ograniczeń ruchu, zapobiega powikłaniom w układzie krążenia i oddychania które mogą wynikać z długiego unieruchomienia.

Kto posiada uprawnienia do prowadzenia kinezyterapii ?
Do prowadzenia kinezyterapii uprawnieni są absolwenci średnich szkół fizjoterapii (technik fizjoterapii) a przede wszystkim absolwenci szkół wyższych o kierunku rehabilitacja ruchowa lub fizjoterapia (fizjoterapeuci). Dodatkowo, efektywne stosowanie metod kinezyterapeutycznych, wymaga ukończenia podyplomowych kursów lub studiów (niektóre szkolenia trwają kilka lat), prowadzonych przez uprawnionych, posiadających międzynarodowe zezwolenia, nauczycieli - instruktorów. Szkolenia takie kończą się egzaminem i potwierdzone są dyplomem, wystawionym przez uznaną w świecie szkołę lub organizację. W ostatnich latach zwiększa się liczba polskich nauczycieli, posiadających wymagane uprawnienia.
Źródło: WWW.ravopt.phg.pl
 
 
Copyright ©2017 by pomagamykrzysiowi
Kreator Stron www